Πέμπτη 31 Μαΐου 2012

Sleepless in London

..ένα ακόμη πρωινό ήρθε και εμένα με βρήκε ξάπλα στο κρεβάτι μου να σερφάρω και να χαζεύω άρθρα πάσας φύσεως και θεματολογίας (τι άκυρες βλακείες έχω διαβάσει, δεν φαντάζεσαι!)..

"είδες που ξημερώνει από τις 4 τώρα?" μου πε ο Δημήτρης.. αυτό θα φταίει σκέφτηκα, ας αλλάξω κρεβάτι να μην μπαίνει φως.. για να δούμε... και πάλι τζίφος! ..Ο Μορφέας αρνείται πεισματικά σαν κερατωμένος γκόμενος να με πάρει αγκαλιά και εγώ έχω κάνει κάτι κύκλους σαν κουλούρια Θεσσαλονίκης (α ρε τι θυμήθηκα!).. πάντως έχει την πλάκα του που αρχίζει να ξημερώνει από τις 4 και νυχτώνει 9... μεγάαααααααλες μέρες...

Δεν πιστεύω ότι στην αλλαγή αυτή οφείλεται η αϋπνια μου... ίσα ίσα θα έπρεπε να κοιμάμαι σαν βοδάκι.. να είναι το περιβάλλον? να είναι το άγχος του διαφορετικού και του καινούριου? να είναι η βαρεμάρα που με έχει πιάσει μέχρι να ξεκινήσω δουλειά? ..μπορεί όλα αυτά, μπορεί και τίποτα.. πάλι καλά που έχουμε 2 ώρες διαφορά με την Ελλάδα και εκεί κατά τις 4-5 (τοπική) εμφανίζονται τα πρώτα δείγματα επικοινωνίας στο Twitter μου... αλλιώς θα ΚαλημεροΝυχτιζόμουν μόνη μου :Ρ

Η αλήθεια είναι πως δεν νυστάζω, ξέρω όμως τι επιπτώσεις έχει η τόση έλλειψη ύπνου για τον οργανισμό μου και ζορίζομαι πολύ να κοιμηθώ... συνήθως καταφέρνω κάθε 3 μέρες να κοιμηθώ 3-4 ώρες... αλλά δε με νοίαζει ακόμη ιδιαίτερα...
το μόνο που με τρομάζει είναι οι μαύροι κύκλοι κάτω από τα μάτια μου.. και το σοκολατένιο κέικ που δεν έχω καταδεχτεί ακόμη να φάω...


Κυριακή 20 Μαΐου 2012

7 μέρες μετά...

..ορίστε λοιπόν που έκλεισα αισίως μια εβδομάδα εδώ.. δεν μπορώ να πω ότι πέρασε και άσχημα, πέρασε όμως περίεργα...

Ουσιαστικά η προσαρμογή δεν θα έπρεπε να είναι κάτι το τραγικό, καθώς μένω με φίλους, σε σχετικά οικείο περιβάλλον, δεν είναι και η πρώτη μου φορά εδώ άλλωστε... αλλά κάτι αργεί στην όλη διαδικασία... μέσα μου μάλλον... ή απλά με έχετε αγχώσει όλοι σας και έχω χάσει τον ύπνο μου! Δεν ξέρω πως στο καλό κατάφερα από την 3η μέρα εδώ να μην μπορώ να κοιμηθώ και να βρυκολακιάζω?! Εγώ ήμουν αυτό που χαιρόμουν που θα φύγω και κάποιοι με "κράζατε"...

Δεν έχει νόημα, αλλά δεν θα το σκεφτώ και πολύ :) εξάλλου όλα έχουν πάρει τον δρόμο τους... η χρεωστική μου από την HSBC είναι στην πόρτα μου, τα χαρτιά μου από το Job Centre θα ρθούν σε καμιά 10αριά μέρες... κουνιστό πήραμε... σπιτάκι έχουμε... την υγειά μας την έχουμε ως τώρα (φτου φτου!... ναι είπα θα πάω σε GP, μην τα λέμε πάλι :Ρ )... άρα τι σκάω?!

Χαμογελάστε, ανεβείτε λίγο εσείς εκεί πίσω γιατί "ρίχνετε" και εμάς εδώ πέρα... και όχι τίποτα.... δεν έχω βρει και κανά ουζερί να πνίξω τον καημό μου!

Δευτέρα 14 Μαΐου 2012

London Aquarium

...ουσιαστικά χθες Κυριακή ήταν η πρώτη μέρα μου στο Λονδίνο ως "κάτοικος" και όπως μου είχα τάξει, θα περνούσα το πρώτο μου απόγευμα στο ενυδρείο... το πόσο αγαπώ τον θαλάσσιο κόσμο είναι γνωστό νομίζω, οπότε κάθε υπερβολή από την μεριά μου είναι δεκτή :Ρ

Αφού αλλάξαμε 2 τρένα (ναι εγώ που γκρίνιαζα), κατεβήκαμε Waterloo East και ούτε σε 5 λεπτάκια (περπατώ και λίγο αργά, remember?).... τσουυυυυυπ, ξεπροβάλει το London Eye.  Ακριβώς δίπλα είναι και το ενυδρείο... Sea Life London Aquarium σε λέω :)

..το περιβάλλον πραγματικά προσεγμένο και το όλο θέμα είχε πολύ καλό στήσιμο, άσχετα που εγώ περίμενα και άλλα πραγματα! ...Αμάν ρε Νίκη! θα πείτε και έχετε δίκιο... τι να κάνουμε? μυαλό είναι αυτό και όταν αγαπάς κάτι και το περιμένεις πως κ πως, θεωρείς πως θα δεις τα πάντα! ...δεν πειράζει όμως, σημασία έχει ότι μου άρεσε πολύ...

Όπως δηλώνουν οι υπεύθυνοι... ας ξεκινήσει η περιπέτεια ;)

...Αν σου αρέσει πολύ ο θαλάσσιος κόσμος, θα ενθουσιαστείς, αν σου είναι σχετικά αδιάφορος, μπορεί και να βαρεθείς λίγο μέχρι να βρεθείς στον ύφαλλο με τους καρχαρίες (και στα δύο επίπεδα) και να χαζέψεις τους πιγκουίνους (θυμήσου να πάρεις μπουφάν! το δάγκωσα στην.. "Ανταρκτική") 

..εντυπωσιακότατες οι μεδουσίστες, μιας και με τον ύπεροχο φωτισμό άλλαζαν συνεχώς χρώμα... εγώ ξέρω τι τράβηξα μέχρι να τις πετύχω κόκκινες! ..το ξέρω ότι αυτές είναι πορτοκαλί, αλλά δεν είχα άλλη υπομονή, οκ?!
...το μάτι μου έπεσε σε κάτι σιχαμερούλι... ναι είναι μωρά καρχαριάκια.. κάποτε θα γίνουν δηλαδή... μάλλον...







Νομίζω πως τον περισσότερο χρόνο μας τον περάσαμε στην δεξαμενή με τα σαλάχια και τα σκυλόψαρα... μερικά ήταν τόσο ψώνια που "έπαιζαν" επιδεικτικά μαζί μας... νομίζω ένα σαλάχι το ερωτεύτηκα με τα ναζάκια που μου έκανε... 


Ντάξει, για τον ύφαλο με τους καραχαρίες δεν χρείαζεται να πω κάτι :) τα λένε όλα οι εικόνες νομίζω...







Μεταξύ άλλων, είδαμε θαλάσσια αλογάκια, ανεμώνες, τόοοοοοοσα πολλά είδη ψαριών και χελωνίτσες... το καθένα έχει την δίκη του ομορφιά και θα είναι κρίμα να τα αδικήσω έτσι, μιας και μου τελείωσε η μπατάρια στο blackberry και δεν πρόλαβα να βγάλω άλλες φωτογραφίες...

      
 


..Δεν στεναχωριέμαι όμως, γιατί θα ξαναπάω και θα ξαναπάω... έχω να δω και κάτι ταΐσματα άλλωστε ;)

ΥΓ. Να πάτε, να πάτε και να πάτε!
ΥΓ2. Δεν φέρω ουδεμία ευθύνη για την στάση των χελωνών στην παραπάνω φωτογραφία... έτυχε!
ΥΓ3. Θυμήστε να μην ξαναμπω στον εξομοιωτή ανεμοστρόβιλου! ..μου κανε το μαλλί κουρούπα και το δάγκωσα!


ΥΓ4. Αν μπορείτε, δωρίστε έστω και ένα λεπτό στους σκοπούς του ενυδρείου, άλλωστε είναι τόσο τέλεια η κατασκευή που τα... καταπίνει :)

,

Κυριακή 13 Μαΐου 2012

...Good sign..hu?!

..Σάββατο 12 του Μάη και ήρθε η ώρα ως γνωστόν να αποχωρήσω... ήρθε η αδερφή μου να μας παραλάβει με τη μαμά μου για να με πάνε αεροδρόμιο.. με το που πάμε να μπούμε στο αμάξι.. τσουυυυπ μια μπόρα! Στον περιφερειακό κυκλοφορούσες άνετα με ιστιοπλοϊκό... ευτυχώς φτάνοντας στο αεροδρόμιο ο ουρανός άνοιξε και bye bye συννεφάκια..

Κουνάμενη συνάμενη λοιπόν πάω να παραδώσω την βαλίτσα μου υπολογίζοντας πόσα θα πληρώσω για το υπέρβαρο... "δώστε την βαλίτσα σας αριστερά στο βάθος, ευχαριστώ" μου λέει ο υπάλληλος της Aegean... θα πληρώσω εκεί σκέφτομαι... έλα όμως που ποτέ μου δεν πλήρωσα?! :) 

Βγαίνω έξω να κάτσω με τη μαμά και την αδερφή μου και λίγα λεπτά αργότερα, σκάει μύτη το λεωφόρειο της ποδοσφαιρικής ομάδας του ΠΑΟΚ! Ναι ρε φίλε! Αυτό ήταν σίγουρα καλό σημάδι :) έφευγαν και τα καμάρια μας για Αθήνα.. δεν θέλω να σχολιάσω όμως τον αγώνα, ντάξει?!?! ..λίγο το θελα να υστεριάσω βλέποντας τον Τσιρίλο?! ...με "μάλωσε" η αδερφή μου που έκανα σαν 3χρονο και έκατσα στα αυγά μου... ναι! εγώ! πέρασε ο Παυλάρας μου η καψούρα μου και δεν έτρεξα, έβγαλα αυτές τις θεοσκότεινες λόγω ήλιου φωτογραφίες...  ευτυχώς η μάνα μου σκέφτηκε πως θα θέλουν τα μικρά αυτόγραφο από τον Σάλπι και πήγαμε να του μιλήσουμε :) 
 ΠΑΟΚαρα ρε φίλε live την ημέρα που έφυγα από Σαλονίκη... αν αυτό δεν είναι σημάδι, τι είναι?!

..φύγαμε λοιπόν, αλλά δεν καταφέραμε να κάνουμε τη μαμά να μην κλάψει στο τέλος! Α ρε μάνα! :) Θέση ανετότατη, μια χαρά πτήση για Αθήνα, αλλά να θυμηθώ αν ξαναδώ την αεροσυνοδό που με άφησε χωρίς νερό να την στουκάρω! Παραπάνω από απαράδεκτο να αφήνουν 3 σειρές καθισμάτων χώρις να σερβίρουν κάτι... γιατί μαντάμ?! εμείς στο πηγάδι κατουρήσαμε?! ..ας το προσπεράσω, γιατί είπα εδώ στα ξένα να γίνω καλός άνθρωπος! Άσε που με αποζημείωσαν και με το παραπάνω τα φιλαράκια μου που μπήκαν σε τόσο κόπο να έρθουν στο αεροδρόμιο να με δουν για ούτε μισή ώρα.. Σας αγαπώ μούτρα μου :) 

...Η πτήση για Λονδίνο ήταν ωραίοτατη.. τα 3 λευκά κρασάκια και η ταινία τα έκαναν όλα πιο όμορφα άλλωστε.. so far, so good λοιπόν... ας κάναμε Θέε μου μια καλή αρχή και ας πάνε όλα όπως τα έχω σχεδιάσει...

Σάββατο 12 Μαΐου 2012

Day... zero!

τόσο καιρό μετρούσα χαρούμενη τις μέρες που μου έμειναν... ε λοιπόν, δεν έμεινα καμία πλέον.... σε 2 ώρες ξεκινά το ταξίδι... σε λίγα λεπτά κλείνω το λαπτοπ και πάω αεροδρόμιο....

Παραδόξως, έχω την ίδια χαρά και ενθουσιασμό, ακόμη δεν με έχει καταβάλει η συγκίνηση και το άγχος... παραξενεύομαι που με χαιρετάνε με μάτια βουρκωμένα... μάλλον θα με πιάσει όταν απογειωθεί το αεροπλάνο...

...ήρθε η ώρα μηδέν για τη καινούρια μου ζωή... σας χαιρετώ και σε λίγο θα είμαι εδώ με νέες περιπέτειες... διεθνής πλέον ;)

Δευτέρα 30 Απριλίου 2012

...το Noυ σας ρεμάλια!

...καλά τα farewell letters, αλλά πολύ τυπικά ρε παιδί μου, ιδίως για άτομα που θεωρείς φίλους ή έχεις μια πιο φιλική σχέση.... οπότε αν νομίζετε ότι ορισμένοι θα μoυ γλυτώσετε έτσι, απλά γελαστήκατε...

Μέτα από 2,5 χρόνια, με όλα τα καλά του Θεού, του Αλάχ, της Θεάς Κάλλη κτλ. φεύγω! ...ok ok ξέρω χεστήκατε... (σιγά!) ..οπότε θα σας πω "farewell" με το δικό μου τρόπο, γιατί good bye κτλ σε αυτούς που αναφέρεται αυτό το post δεν θέλω να πω...

Να δω ρε σεις, ποιος θα σας βρίζει τώρα κάθε μέρα και θα το χαίρεστε κιόλας (μαζόχες είστε έτσι?)... ποιος θα σας γκρινιάζει συνέχεια τόσο ωραία (ντόινγκ).. κάνεις θα πω εγώ... αλλά και βρείτε, δεν θα είναι το ίδιο ρει! έχω αφήσει το στίγμα μου.. χαχα! Αρκετά με μένα όμως, εξάλλου το πόσο φανταστικιά είμαι, είναι γνωστό άλλωστε...

Στον Τάσο, σε συνεργασία με το Μαρίνο, αφήνω το παιδί μου να μου το μεγαλώσετε με στοργή.. αρκεί Τάσο να του δίνεις κάθε μέρα φρέσκο τυρί και Μαρίνοοοοοοοο να του ζωγραφίζεις λάμπες γιατί φοβάται το σκοτάδι...


Την κούπα του ΠΑΟΚ.... ε.... ε....! ΔΕΝ ΤΗΝ ΑΦΗΝΩ σε κανένα, γιατί 2,5 χρόνια τώρα δεν έχετε καταλάβει το μεγαλείο του ΠΑΟΚ, άρα δεν σας αξίζει να πίνετε καφέ σε τούτο το σκεύος....

Το γραφείο μου το αφήνω στο Σωκράτη και ας είναι και γάβρος... ουδείς τέλειος!

Τα μπαλάκια (ok... αυτό ακούστηκε κάπως)... τα πράσινα μπαλάκια τα αφήνω στον Θανάση, να μάθει τι εστί βερίκοκο... θα φροντίσω να σε παίρνουν τηλέφωνο 7:30 η ώρα το πρωί να βρίζεις κόσμο :P ..εσύ το ζήτησες άλλωστε :Ρ

Στον Όμηρο και τον Σταμάτη αφήνω, 3 κιλά χρησιμοποιημένης χαρτοπετσέτας, μπας και μάθουν να βάζουν καλά καλάθι... εγώ φταίω που δεν σας έμαθα πως σουτάρουν ρε! :P

Στον Παπαδάκη, αφήνω το δικαίωμα να σας φωνάζει και για μένα, γιατί έτσι! Κάποιος πρέπει να σας κρατάει σε εγρήγορση εκεί μέσα...

Στον Τριαντάφυλλο, δεν αφήνω τίποτα, γιατί θα κοκκινίσει παραπάνω από το κανονικό (πόσο ακόμη) και θα τρέχουμε στα νοσοκομεία... ένα γλειφιτζούρι προβατάκι του αρκεί.... Φωτεινή! Μην του φέρνεις υποβρύχιο... θα πνιγεί! :P Στην Φωτεινή θα αφήκω τα άπαντα του Bollywood και του Αραπιάς, να μάθει και σε μας πως χορεύει ο κόσμος...

Τέλος, στην boo θα αφήσω μια ολόσωμη αφίσα μου, real size να της βγάζει την γλώσσα και να τη νευριάζει.... λόγω έλλειψης χάρτου, η παράδοση αναβάλλεται, μέχρι να μεγαλώσουν τα δέντρα στο Σέιχ Σου....

Ντάξει, σαν κληρονομιά το έκανα... αλλά δεν γαμείς?! 
Το Νου σας ρεμάλια.... θα σας προσέχω από μακριά... αλίμονο σας...

Υ.Γ. Όταν δεν την παλεύετε, πάρτε με τηλέφωνο να σας βρίσω να συνέλθετε... εγώ θα κάνω το ίδιο πάντως χοχο!
Υ.Γ.2 Θανάση στον καφέ βάλε ΝΟΥ ΝΟΥ ε!
Υ.Γ.3 Keep the φεγγαρόπιτα pride alive!
Y.Γ.4 Τα σπασμένα μου ακουστικά βάλτε τα σε μια προθήκη... χρυσή :P

Παρασκευή 27 Απριλίου 2012

I am Nickie and I am... Nickie!

...λίγο πολύ όλου ξέρουμε για το video "I am Katerina and I am Hellene" και την σχετική απάντηση "I am Spyros and I am malakas" και όλο τον σχετικό ντόρο που έχουν γίνει...


Για μένα και τα δύο έχουν την ίδια δόση αλήθειας αν το καλοσκεφτείς, καθώς είναι όψεις του ίδιου νομίσματος.. ok η ένδοξη ιστορία μας, συμφωνώ και η κατάσταση του σήμερα... Δεν μπορώ να δεχτώ ότι για την κατάσταση του σήμερα φταίνε μόνο οι άλλοι και δεν μπορώ να σταθώ στην ιστορία μου μόνο για να συνεχίσω... Διατυμπανίζω στους ξένους φίλους μου τον ελληνικό πολιτισμό και θα ήθελα σε λίγο καιρό να έχω νέα πράγματα να τους πω...

Είμαι περήφανη για την ελληνική καταγωγή μου και θέλω και εγώ μια Ελλάδα περήφανη! Μια Ελλάδα περήφανη για το σήμερα, όχι για το... προχθές! Θέλω να είμαστε περήφανοι για όσα φτιάχνουμε ή θα φτιάξουμε εμείς και όχι μόνο για την κληρονομιά μας! Θέλω να είμαι ο Έλληνας που μπορεί να σταθεί στα πόδια του, να είναι όσο το δυνατό ανεξάρτητος και να μην ζητιανεύει από τον υπόλοιπο κόσμο... Μια Ελλάδα που να μην ζητιανεύει την βοήθεια, τον σεβασμό και την ύπαρξη της... Θέλω να είμαι περήφανη που είμαι Ελληνίδα, αλλά όχι να το ζητώ και να το επαιτώ από τους άλλους, αλλά να το κερδίζω! Να μην αναζητώ μια θέση εργασίας και να με απορρίπτουν απλά γιατί είμαι Ελληνίδα, αλλά να έχω ίσες ευκαιρίες με όλους... και σίγουρα δεν μου αρκεί να είμαι απλά "Μαλάκας"... γιατί ξέρω πως μπορώ να αλλάξω τα πράγματα... το γιατί δεν τα έχω αλλάξει ως τώρα είναι ένα τεράστιο κεφάλαιο....

Ως τότε, θέλω να είμαι απλά η Νίκη... η Νίκη που σε λίγες μέρες φεύγει από την Ελλάδα για να ζήσει όπως αυτή επιθυμεί...