Πέμπτη 12 Απριλίου 2012

..προετοιμασίες...


Αυτός ο μήνας όσο και αν θέλω να τεμπελιάσω, απλά δεν γίνεται! 

Προετοιμασία για το άδειασμα του σπιτιού και μεταφορά του (μερικώς) Σαλονίκη, μάζεμα, ξεκαθάρισμα ρούχων και αντικειμένων, μάζεμα και ξεκαθάρισμα καταστάσεων (θα τα πούμε άλλη φορά αυτά.. ίσως) και προετοιμασία για τις εξετάσεις! Τις εξετάσεις δεν τις περίμενα τώρα και μου ήρθαν κεραμίδα... καλώς ή κακώς τώρα είναι το μόνο που με απασχολεί, γιατί είναι κίνηση ματ για την υποφαινόμενη... 


Δεν χρειάζεται να πω ότι με έχει κυριεύσει το άγχος και αυτό φαίνεται στον ύπνο μου που έχει πάει περίπατο... Το απόγευμα φεύγω Σαλονίκη... ελπίζω την άλλη βδομάδα να γυρίσω με καλά νέα! ..wish me luck...
 
..είμαστε στην τελική ευθεία καρδιά μου! Βάστα!

Τρίτη 10 Απριλίου 2012

Inevitabile ;)

..ok σας πέταξα το Ιταλικό και σας αποτέλειωσα :) ... inevitabile ..ή inevitable στα Αγγλικούλια... αναπόφευκτο βρε αδερφέ :)

..πάλι θα αρχίσει τις "φιλοσοφίες" σκέφτεσαι και δυσανασχετείς... όχι μην ανησυχείς... θα πω το ίσως πιο αναπόφευκτο πράγμα στην ζωή μας... τoν έρωτα! είναι καλώς ή κακώς αναπόφευκτος σε κάποιες φάσεις της ζωής μας και συνήθως (αν κρίνω από εμένα) έρχεται εκεί που δεν το περιμένεις… 

Πολλοί έχουν δώσει ορισμούς για τον έρωτα αλλά νομίζω ότι δεν υπάρχει κάποιος που να με καλύπτει 100% .. πέραν αυτού ομολογώ πως δεν καταλαβαίνω γιατί συχνά στις ξένες γλώσσες δεν υπάρχει διαφορετική λέξη για την αγάπη και τον έρωτα… ή τουλάχιστον δεν τις χρησιμοποιούν.. αλλά αυτό μια άλλη ιστορία..

Εγώ δεν θα μπω στην διαδικασία να αρχίζω να δίνω ορισμούς και τα σχετικά… για μένα τα λέει όλα αυτό το τραγούδι :)


L'amore poi cos'è, dammi una definizione:
combinazione chimica o è fisica attrazione, mi sai dire tu cos'è,
se ti innamorerai sarà un incrocio di emozioni,
inevitabile, non ci sono spiegazioni e non è chiaro neanche a me.

Si dice amore quando si accende che più rovente non c'è,
sbatterci contro è inevitabile, sta capitando proprio a me,
si dice amore se tutto prende, ma non ti importa perchè,
tanto lo sai che è inevitabile ed è successo anche a me, come a te.

Inevitabile, anche se ti chiudi dentro, nascondersi non serve,
è questione sai di tempo, ti sorprende prima o poi, prima o poi.

Questo è l'amore che fa cambiare in ogni parte di te,
finirci dentro è inevitabile, sta capitando proprio a me,
questo è l'amore che fa dannare e uscire fuori di te,
viverlo in pieno è inevitabile ed è successo anche a me, come a te.

E non c'è niente da capire, è una semplice esigenza, forse la risposta è tutta qui,
se poi scegli di morire, senza opporre resistenza, è perchè tu infondo vuoi così.

Si dice amore quando si accende che più rovente non c'è,
sbatterci contro è inevitabile, sta capitando proprio a me,
si dice amore se tutto prende, ma non ti importa perchè,
tanto lo sai che è inevitabile ed è successo anche a me, come a te, come a te...



καλά μην φωνάζεις ντε! :)  ορίστε η Αγγλική μετάφραση

Τετάρτη 21 Μαρτίου 2012

Είμαι Δικός σου...

Προχθές τυχαίο άκουσα αυτό το τραγούδι γυρίζοντας πτώμα σπίτι οδηγώντας... και αμέσως ένα χαμόγελο έκανε την εμφάνιση του, έτσι απλά... χωρίς πολύ σκέψη... 

Αυτή τη στιγμή είμαι τόσο πνιγμένη που τα έχω πλέον παίξει.. ακούω το τραγούδι αυτό non-stop το τελευταίο 10λεπτο και χαλαρώνω... "Δεν έχω κάπου ουσιαστικά να το αφιερώσω" σκέφτομαι... και όμως.. το αφιερώνω στα φιλαράκια μου.. ξέρετε ποιοι είστε και απλά ευχαριστώ για όλα... 

..όπου και να είμαι θα είμαι πάντα δική σας.. ;)..σας αφήνω εγώ βρε κουτά μου?!

Στέλιος Ρόκκος - Είμαι Δικός σου

θα σ'αγαπάω
μες στη ψυχή μου, στη ψυχή μου μυστικά
θα σε κρατάω
όπως δε μπόρεσε ποτέ άλλος κανείς
και ας ματώνω
και τη ζωή μου χίλια λάθη ας χρεώνω
μέχρι να ζήσουμε στο φως κάποτε εμείς...εμείς...

είμαι δικός σου

είμαι δυο λέξεις μοναχά, δικός σου
είμαι η αλήθεια η κρυφή, το μυστικό σου
είμαι το γέλιο, η σιωπή κι ο θόρυβος σου
ό,τι κι αν είμαι, είμαι εγώ,
ο άνθρωπος σου

θα σ'αγαπάω

μες στη σιωπή μου, στη σιωπή μου σαν φωνή
θα σε φιλάω
κι απ' το βυθό θα πιάνω πάλι ουρανό
ό,τι κι αν γίνει αυτή η αγάπη ως το άπειρο θα μείνει
μόνο σε σένα θα ανήκω πάντα εγώ...εγώ...

Στίχοι: Βίκυ Γεροθόδωρου
Μουσική: Στέλιος Ρόκκος

Τρίτη 20 Μαρτίου 2012

Ωδή σε έναν... τραπεζικό λογαριασμό!

..Σαν κλασικό Ζυγίσιο (το ζώδιο ντε!) πλάσμα έχω αρχίσει να οργανωνω και να ψάχνω τη μετακόμιση μου στο Λονδίνο εδώ και εβδομάδες... στο μυαλό μου την φαντάζομαι καιρό τώρα, αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα...

Το κλειδί σε όλα όσα θέλω να κάνω είναι ο Λογαριασμός τραπέζης, για να πάρω το κινητό μου κτλ κτλ! ok θα μου πεις.. άνοιξε! Αμ δε! δεν είναι τόσο απλό... από εδώ δεν μπορώ να ανοίξω από ο,τι έχω καταλάβει.. 

έψαξα και βρήκα ένα πρόγραμμα της HSBC το Passport αλλά δεν μπορώ να κάνω κάτι από εδώ ουσιαστικά αφού δεν συνδέεται με το Ελληνικό branch, άρα έκανα απλά μια online αίτηση και..... θα δείξει! Και να με αποδεχτούν λέει θα πρέπει όταν πάω Λονδίνο να τους πάω ένα πάκο χαρτιά για να ενεργοποιηθεί ο λογαριασμός μου... τουλάχιστον δεν θέλει ΝΙΝ γιατί και από αυτό δεν έχουμε, μιας κια θέλει να κλείσω ραντεβού (θα κλείσω για την 1η μέρα που θα πάω... hopefully!).. ζητάει κάτι κουλά όμως αποδεικτικά ότι μένω Αθήνα, όπως λογαριασμοί κτλ που ανάθεμα αν έχω καταλάβει πως θα τα ελέγξουν οι Άγγλοι...

Επειδή με το Passport δεν το κόβω να γίνεται δουλειά, τη βδομάδα πριν φύγω θα κάνω αίτηση (online) σε κάποιες τράπεζες εκεί ώστε να κερδίσω χρόνο και να πρέπει απλά να τους πάω την χαρτούρα, για την οποία χαρτούρα και πάλι έχω ενδοιασμούς, αφού θα πρέπει να έχω αποδεικτικό μόνιμης κατοικίας, αλλά εγώ θα είμαι φιλοξενούμενη.....

πφφφφφ! δύσκολη η καλογερική!
Ρε παιδιά! ένα λογαριασμό θέλω να ανοίξω, όχι να σας κλέψω μην τρελαίνεστε!

Υ.Γ. αποφάσισα να γράψω όλα όσα θα τραβήξω μέχρι να πάω και να στρώσω τα πράγματα στο Λονδίνο, για την ψυχοθεραπεία μου, την γκρίνια μου και ίσως έτσι να βοηθήσω και κανέναν Χριστιανό.. που ξέρεις?!



Πέμπτη 15 Μαρτίου 2012

Από μακριά και Αγαπημένοι.... με άλλους!

Αθεράπευτα κοινωνικό ον, δεν μπορώ να λειτουργήσω χωρίς να συναναστρέφομαι με κόσμο, αν και η αλήθεια ότι συχνά πυκνά (πλέον) αποζητώ την μοναξιά μου… Μου αρέσει να έχω ανθρώπους γύρω μου και οι φίλοι που παίζουν σημαντικό ρόλο στην ζωή μου…

Τι γίνεται όμως όταν γύρω σου έχεις και εντομάκια που δεν σε αφήνουν σε ησυχία? Υπάρχουν πολλά είδη ανθρώπων.. καλοί, κακοί, κοινωνικοί, αναίσθητοι, επιφανειακοί, αχάριστοι κτλ. Θα παρατηρήσεις πως οι άνθρωποι πάνε και έρχονται, λίγοι είναι αυτοί που θα είναι μαζί σου μέχρι το τέλος… εξάλλου τίποτα δεν είναι σταθερό και δεδομένο… ε?
Η άποψη μου σχετικά με τους ανθρώπους είναι πως δεν πρέπει να μετανιώνεις στην τελική για κανέναν που έχει μπει στην ζωή σου.. στην τελική, εσύ τον άφησες να μπει! (ω ναι!) Ακόμη και τα εντομάκια που είναι χειρότερα και από τον σκόρο και ζουν εις βάρος σου, φυτοζωούν και «χρησιμοποιούν» την παρέα σου για να νιώσουν καλά… εσύ τα έφερες κάπως κοντά σου.. και τα κράτησες όσο τα κράτησες…

Δεν μετανιώνεις για τίποτε και έτσι δεν δημιουργούνται μαύρες οθόνες στην ζωή  σου. Το πρόβλημα παρουσιάζεται όταν γνωρίζεις ανθρώπους, που είναι κάπως, φέρονται κάπως (τα εντομάκια που λέγαμε) και κάνεις τις επιλογές για να τους συμπεριλάβεις στην ζωή σου.. και τελικά? Να το Kinder Έκπληξη! “Who the hell are you?!?!” μονολογείς… είσαι τελείως διαφορετικός ρε φίλε από αυτό που έδειχνες… και ok να δεχτώ πως κάνεις δεν είναι ίδιος με τον άλλο και κανείς φυσικά δεν είναι τέλειος (εκτός από την αφεντιά μου :P ) αλλά οφείλεις φιλαράκο εντομάκι να μου το δείξεις από την αρχή για να αποφασίσω εγώ αν θέλω να σε βάλω στο κόσμο μου… δεν μιλάω για ανθρώπους που φοβούνται ή δεν θέλουν να ανοιχτούν.. αλλά για τα δήθεν ατομάκια που σε «κυνηγάνε», σε πρήζουν ολημερίς και ολονυχτίς, μέχρι να βρουν το επόμενο κουτί με το μέλι για να «κολλήσουν» και να φυτοζωήσουν… Σόρυ βρε εντομάκι, αλλά είσαι τελείως άκυρο όταν το παίζεις ανοιχτός και πρόθυμος, αποζητάς την εμπιστοσύνη μου και (μεθοδευμένα) με κάνεις να αποκτήσω μία Χ γνώμη για σένα δεν έχει ουδεμία σχέση έχει με την πραγματικότητα! Και εσύ σαν αχάριστο μπαμπούρι δεν το εκτιμάς…

Να σου πω και κάτι? Μπορεί να με έκανες στην αρχή να νιώσω ηλίθια, να μετάνιωσα (αρχικά) για τις κινήσεις μου ακόμα και για τον χρόνο που σπατάλησα ακούγοντας σε.. αλλά στην τελική χέστηκα! Έπαιξες το παιχνιδάκι σου και εγώ το δικό μου… δεν μετανιώνω για κάτι γιατί από την πλευρά μου ήταν fair play.. από την δική σου δεν με απασχολεί πλέον…

Άη χάσου μυρμηγκάκι και από μακριά και αγαπημένοι.. με άλλους…
Α! και που είσαι.. απλά μην ασχολείσαι ;)


Παρασκευή 9 Μαρτίου 2012

Bρε λές?!

..και στην δουλειά ανακοίνωσα (νιαιιι!) ότι θα φύγω, χωρίς δράματα και αντιδράσεις και τα σεμινάρια που ήθελα να κάνω ξεκίνησα.. και οι δικοί μου το πήραν όσο ψύχραιμα γίνεται και εγώ νιώθω καλά με αυτό… όλα δείχνουν να έχουν πάρει το δρόμο τους τελικά…

Το καλύτερο όλων είναι ότι παρά την κούραση που με καταβάλει.. ξυπνάω χαρούμενη! Και πίστεψε με, είχα καιρό να νιώσω έτσι… ίσως γιατί πλέον έχω κάτι να περιμένω, να ελπίζω και να κυνηγώ… γιατί η αλήθεια είναι ότι είχα βαλτώσει άσχημα και δεν πέρασα και λίγα εδώ που τα λέμε..

Το σημείο μηδέν μου είναι οι 12/05/2012… από κει και πέρα αρχίζει ένα νέο κεφάλαιο.. ελπίζω μεγαλύτερο και καλύτερο… η εισαγωγή του κεφαλαίου πάντως είναι όπως την φαντάστηκα.. βέβαια θέλει δουλίτσα ακόμη, να φύγουν κάποιες μουτζούρες και να πάρουμε νέες πένες.. βρε λες να μου πάει για μια φορά το κεφάλαιο μου καλά? 




Τρίτη 6 Μαρτίου 2012

3000 και ανεβαίνουμε!


Δεν ξέρω ποιοι με διαβάζουν πέρα από τους κολλητούς μου αλλά θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους!

Για μένα που δεν είμαι blogger και η αλήθεια είναι ότι δεν πολυασχολούμαι τα 3000 (και βάλε) χτυπήματα με μόλις 60 αναρτήσεις είναι πολλά!  60 σκέψεις, χαρές, λύπες, νεύρα (κυρίως), παράπονα, γεγονότα που μπήκαν εδώ είτε για να τα μοιραστώ, είτε γιατί κάποιες φορές νομίζω πως κάτι έχω να πω, είτε για να τα βγάλω από μέσα μου βρε αδερφέ!

Θα προσπαθήσω να γράφω περισσότερο, το υποσχέθηκα στην Αναστασία άλλωστε.. ιδίως τώρα που θα φύγω, νομίζω πως θα έχουμε πολλά να πούμε

Σας χαιρετώ και σας φιλώ στα μούτρα…