Να θυμηθώ να μην ξεχάσω!

..σίγουρα δεν ξεχνάω εύκολα, απλά προσποιούμαι ότι ξεχνώ.. είτε γιατί έτσι είναι καλύτερα, είτε γιατί έτσι πρέπει..

Eίναι στιγμές όμως που φτάνεις στα όρια της λησμονιάς.. πόσα να "ξεχάσει" πια κάποιος?!  Όλα έχουν και τα όρια τους... και τα δικά μου όρια έχουν μάλλον εξαντληθεί.. έχω σταματήσει να ξεχνώ, να συγχωρώ τόσο εύκολα και να ανέχομαι... Αν δεν σου αρέσω, τότε απλά άλλαξε εσύ, όπως συνηθίζω να λέω τελευταία... Για μια φορά προσπαθήστε (ίσως) εσείς να προσαρμοστείτε για τους άλλους, μην τα περιμένετε όλα έτοιμα.. ή απλά κάντε τα πράγματα καλύτερα για όλους και όχι μόνο για εσάς..

Ξυπνήστε, κουνηθείτε, ζήστε! γιατί δεν θα είμαι πάντα εδώ να σας τραβάω από το χέρι! Απολαύστε αυτά που έχετε (ό,τι και αν έχετε) και στην τελική απλά χαμογελάστε :)

#12Fgr : Η μέρα που όλα άλλαξαν...

Χωρίς καμία σκέψη, κανόνισα και γω με παρέα φίλων να κατεβούμε στο συλλαλητήριο στο Σύνταγμα.. χωρίς καμία ιδιαίτερη οργάνωση (μάσκες κτλ)… ίσως λόγω άγνοιας κινδύνου... ίσως γιατί απλά δεν ήθελα να γίνουν τέτοια επεισόδια…

Κατά τις 16:00 βρεθήκαμε επί της Αμαλίας και μέσα σε καλό κλίμα πίναμε το καφεδάκι μας συζητώντας… ο κόσμος άρχισε να αυξάνεται… ξαφνικά ο ήχος παρατεταμένης κόρνας! Είχε έρθει ο Μίκης!

Μετά από λίγο άρχισαν τα «δωράκια»… Κρότου Λάμψης και Δακρυγόνα.. Λίγη ηρεμία και μετά πάλι τα ίδια, ευτυχώς ο αέρας ήταν με το μέρος μας και δεν φάγαμε πολλές όπως αυτοί στη πλατεία.. Βάλαμε τις μάσκες.. όσοι είχαμε (ευχαριστώ Βασίλη) πασαλειφτήκαμε με τα απαραίτητα και μείναμε εκεί.. περνούσε κόσμος και ζητούσε  και αυτός λίγο για να προστατευτεί από τα χημικά…

 

Άρχισε να βραδιάζει και ο κόσμος ήταν πραγματικά πολλής.  Σιγά σιγά βρεθήκαμε προς το κέντρο της Αμαλίας και σιγά σιγά κατευθυνόμασταν προς τις στήλες του Ολυμπίου Διός, για να «αναπνεύσουν αυτοί που πνίγονται στην πλατεία» όπως μας έλεγαν. Σταθήκαμε Αμαλίας και Φιλελλήνων και είδαμε τις πρώτες ζημιές… ένα φωτεινό σηματοδότη στο πεζοδρόμιο… και ξαφνικά έγινε ένα ντου… κόσμος άρχισε να τρέχει προς την Αμαλίας… αρχίσαμε και πάλι να κατευθυνόμαστε προς τις Στήλες Ολυμπίου Διός… ευτυχώς προλάβαμε και φύγαμε πριν αρχίσουν τα χειρότερα!

Κάψανε πολλά κτίρια, έγιναν πολλές υλικές ζημιές, τραυματίες, κόσμος που κατέβηκε να διαδηλώσει ειρηνικά και βρέθηκε στη μέση ενός πολέμου… 

φοβάμαι όμως πως ο άλλος ο πόλεμος μέσα στο Κοινοβούλιο δεν τελείωσε, ίσα ίσα μάλλον μόλις άρχισε… Χθες απλά τελείωσαν τα όνειρα μας και η ζωή μας όπως μέχρι τώρα την ξέραμε…

e-Charity Magazine: New Era

...κάπως απρόσμενα θα έλεγα αλλά με πολύ χαρά δέχθηκα την πρόταση του φίλου μου Αλέξανδρου να "αναλάβω" το κομμάτι των social media του Περιοδικού... να προσπαθήσω να κάνω την φοβερή αυτή προσπάθεια γνωστή σε όσους περισσότερους μπορώ! Ναι η ιδέα με ενθουσίασε ομολογώ και είναι ένα στοίχημα που θέλω, αλλά και πρέπει να κερδίσω!... γιατί τα καλύτερα στοιχήματα είναι αυτά που όταν τα κερδίζεις νιώθεις μια απέραντη ικανοποίηση..

Τι είναι ρε συ Νίκη όμως το e-Charity gr Magazine?

Ας το ξεκινήσουμε λίγο ανάποδα... τι δεν είναι το e-Charity gr Magazine! Σίγουρα δεν ήρθε ως ένα ακόμη περιοδικό ενημέρωσης, παράθεσης ειδήσεων και γεγονότων, ως ένας ακόμη κόμβος ανάμεσα στους χιλιάδες που κατακλύζουν το Internet με μοναδικό στόχο την αποτύπωση των γεγονότων. Δεν είναι μια ακόμη ΜΚΟ ή ένας ακόμη Φιλανθρωπικός Οργανισμός, όπως κατά καιρούς μας συστήνονται αρκετές οργανώσεις-φαντάσματα ή οργανώσεις-επιχειρήσεις που στοχεύουν στον πλουτισμό, την φαύλη κατάχρηση και διασπάθιση δημοσίου χρήματος.

Στο σημείο αυτό να τονίσω πως όλοι στην οικογένεια του e-Charity gr Magazine απασχολούμαστε εθελοντικά, με βάση την προσφορά, την αλληλεγγύη, το ενδιαφέρον για τον συνάνθρωπο. Το e-Charity gr Magazine δεν έχει και δεν θα έχει έσοδα που πρόκειται να καρπωθούν για ίδιον όφελος. Όλα τα έσοδα που θα προκύπτουν, θα δίδονται με άμεσες δωρεές σε κοινωφελή ιδρύματα και άλλες μικρές μονάδες ή ακόμα και φτωχές οικογένειες που έχουν την ανάγκη της βοήθειάς μας. Σημασία για εμάς δεν έχει η χρονική στιγμή ή το γεγονός, όσο τα μηνύματα που "υφέρπουν" του γεγονότος και λόγω του fast-food τρόπου ζωής μας, μας διαφεύγουν.

Διανύουμε πολύ δύσκολους καιρούς που όμως δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να το βάλουμε κάτω! Πρέπει να "παλέψουμε" για να μην χάσουμε τις αξίες και ιδανικά μας! Να μην ξεχάσουμε  ότι ναι, παρά τα όσα περνάμε, είμαστε άνθρωποι! ..κάπου εδώ έρχεται και το e-Charity gr magazine. Το μηνιαίο περιοδικό που προβληματίζεται, οραματίζεται, σχολιάζει, παρουσιάζει, παραθέτει αλλά και αναρριχάται ή καταβυθίζεται στην ουσία του μηνύματος του εκάστοτε γεγονότος. Σημασία για εμάς έχει το μήνυμα, ο πομπός κι ο δέκτης. 

 

Σίγουρα λοιπόν το e-Charity gr magazine δεν είναι ένα ακόμη περιοδικό..

αλλά ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ περιοδικό!

e-Charity gr magazine… ένα… άλλο περιοδικό!

Σας περιμένουμε λοιπόν στην παρέα μας, να γνωρίσετε την οικογένεια μας και να γίνεται συνοδοιπόροι μας σε αυτό το μακρύ ταξίδι… Η σελίδα μας e-charity.gr σας περιμένει για να την ανακαλύψετε...

Θα μας βρείτε επίσης στη σελίδα μας στο Facebook: e-Charity.gr Magazine
H ομάδα μας στο Facebook: e-Charity gr.magazine (Ομάδα)

Στο twitter: @Charitygr

Στο LinkedIn: eCharity gr magazine

..κόψε μου το μισθό και χτύπαμε στα βράχια!

..και εκεί που μέχρι πριν 2 μήνες μας διαβεβαίωναν ότι δεν θα πειράξουν τους μισθούς του Ιδιωτικού τομέα... τσουυυυυυυυυυυυυυπ σκάει το παραμυθάκι... η Τρόικα πιέζει για μείωση μισθών και κατάργηση του 130υ και 14ου! αχ τι καλάαααααα!? :) τέτοια χαρά είχα χρόνια να νιώσω (μη χέσω!)

Τι σκατά λέω?! θα βγούμε στους δρόμους, θα φωνάξουμε, θα γίνουμε γραφικοί και τελικά θα πάρουμε από το τρίτο το μακρύτερο.. οπότε πρέπει να αρχίσω και άλλο τις περικοπές στην πολυτελή μου ζωή.. αφού έκανα την καρδιά μου πέτρα και μείωσα τις Κάννες σε μόλις 2 φορές το μηνά τώρα πρέπει να μειώσω και τα έξοδα σίτισης...

Έχουμε και λέμε... 

πρέπει να τρωω πλέον μόνο μια μερίδα την ημέρα..

 ..να παίρνω μόνο ένα κουτάκι την ημέρα

πως θα την βγάζω πέρα με μόλις ένα κουτάκι?!

εσύ μπορείς να μην τα τρως για πρωινό?!?







άααααααατιμε Πάγκαλε... με χεις γονατίσει! πως θα συνηθίσω τώρα χώρις όλα αυτά τα αγαθά που με καλόμαθες τόσο καιρό?! άσε με... είμαι να σκάσω...

                                                  

           Ουισκάκι να..... κεράσω???.. Γαϊδούρια!








Μια ψηλά αμοιβόμενη (όπως όλοι μας άλλωστε) Ελληνίδα!

..το νου σου... εγώ θα είμαι πάντα εδώ... εσύ?!?!?

ΥΓ. δεν μου ανήκουν οι εν λόγω φωτό..

my Master Chefs Jr

..όσο ήμουν Σαλονίκη για τις γιορτές με τα ανήψια μου ξεσαλώσαμε κανονικά στην κουζίνα της αδερφής μου! Σαν άλλοι Master Chefs φτιάξαμε υπέροχα κεκάκια... 

cup cakes

                   και αλμυρά muffins...

Συνταγή δεν χρειάζεται να σας δώσουμε... σας δείχνουμε μόνο τη χαρά μας μέσα από τις φωτογραφίες μας ενώ δημιουργήσαμε...

τα καλύτερα υλικά είναι σίγουρα το κέφι, η χαρά και η αγάπη..

Καλη χρονιά και του χρόνου :) ...και το Πάσχα πάλι κάτι θα σας φτιάξουμε ;)

περίπου... Μελομακάρονα!

Έφτασε ο καιρός, είμαστε μια ανάσα πριν τις γιορτές και όλοι σχεδόν έκαναν γλυκά και δώστου φωτογραφίες με μελομακάρονα και κουραμπιέδες και να οι διπλές και πάρε πάλι ένα μελομακάρονο!... ααααα! Θα κάνω και γω φέτος!.... είπα... και το έκανα! ..περίπου δηλαδή..

Αφού συγκέντρωσα καμιά 10αριά διαφορετικές συνταγές, έκανα μία και γω σαν μικρό παιδί που είμαι... τα υλικά της αρκετά απλά...

• 2 κούπες (250γρ) ελαιόλαδο ή 1 ελαιόλαδο και 1 ηλιέλαιο --> ελαιόλαδο check!
• 1 κούπα ζάχαρη --> check!
• 1/2 κούπα χυμό πορτοκάλι --> check!
• 1/2 κούπα κονιάκ  --> εχμμμμμ.... δεν έχω! Έβαλα Frangelico ;)
• 1 κουτ. γλυκ. μπέικιν πάουντερ --> check!
• 1 κουτ. γλυκ. σόδα --> εμ... εμ... δεν ανοίγει το παλιόΚουτο! α καλά, θα βάλω λίγο μπέικιν ακόμη :P
• 1 κουτ. γλυκ. ξύσμα πορτοκαλιού & λεμονιού --> μανταρίνι????
• 1 κουτ. γλυκ. τριμμένη κανέλλα και γαρύφαλλο --> check!
• 1/2 - 3/4 της κούπας σιμιγδάλι χοντρό --> check!
• 1 κιλό αλεύρι --> check!
• 300 γρ. καρυδόψιχα χοντροκοπανισμένη --> check

και για το σιρόπι...
• 2 κούπες ζάχαρη --> check!
• 2 κούπες νερό --> check!
• 2 κούπες μέλι --> check!
• 1/2 πορτοκάλι --> μανταρίνι είπαμε!
• 1 ξύλο κανέλας  --> σκόνη έχουμε :)

και ξεκίνησα και γω, έβαλα τα υλικά μου και έπλασα τη ζύμη μου...

πήρα τα κουπάτ μου και δώστου, ένα ένα τα μελομακαρονάκια έσκαγαν μύτη!

τα έψησα για κανά 20λεπτό και τα άφησα να κρυώσουν για να ρίξω το καυτό σιρόπι.... ε εκεί ξεκίνησε ο Γολγοθάς μου! τα άφησα όλο το βράδυ μέσα στο σιρόπι και το πρωί ήταν κάτι σαν μπισκοτάκια με λίγο σιρόπι...





Ε όχι! κάτι πρέπει να κάνω σκέφτηκα κάπως να το σώσω... και έπαιξα το τελευταίο μου χαρτί... ξαναέκανα σιρόπι και έκανα πάλι την διαδικασία και..... βουαλά! μελωμένα όσο ποτέ και νόστιμα τελικά...

Ντάξει δεν είναι ακριβώς και μελομακάρονα.. με τον συμβατικό τρόπο...
Δεν σου έμαθε η μαμά σου να μην κρίνεις από την εμφάνιση?!


Καλές γιορτές να έχουμε! Και του χρόνου :)

...Σωτήρια μέρα 23/12

..και ναι επιτέλους αύριο ξημερώνει η Σωτήρια για μένα μέρα 23/12/2011... παίρνω άδεια σε λέω! :)

Κανονίσαμε τις λεπτομέρειες στο γραφείο, οι βαλίτσες... ε δεν είναι έτοιμες, αλλά εγώ είμαι έτοιμη! :) Ετοιμάζω ταξίδι, μοναχά για πάρτη μου... τελείως αυτή τη φορά!... και ας μην έχουμε λεφτά ρε αδερφέ (Αχ! Ζ' Θεσσαλονίκης σε μισώ!)... Οι διακοπές που έχω τόση ανάγκη ξεκινούν αύριο το απόγευμα, δεν θα κρατήσουν πολύ δυστυχώς αλλά σημασία έχει ότι θα φύγω από δω και θα βλέπω lap top, projects, xml, βάσεις κ όλα αυτά τα "ωραία" που με ταλαιπωρούν... ήδη ειδοποίησα ότι "τηλέφωνα δεν σηκώνω" :).. ας ελπίσουμε φέτος να το κρατήσουν αυτό...

..είμαι τόσο χαρούμενη με το χιόνι που άρχισε να πέφτει από σήμερα στα Βόρεια που ίσως να τα δω και γω όταν πάω! έχω τόσο κόσμο να δω, τόσα πράγματα να κάνω με το που θα πάω Σαλονίκη που προβλέπω να μην προλαβαίνω να τα κάνω όλα! Το σίγουρο είναι ότι θα περάσω όμορφα, με αγαπημένα άτομα και θα χαλαρώσω λιγουλάκι...

Να περάσουμε όλοι όμορφα, Καλές Γιορτές και να μην ξεχνάτε να χαμογελάτε ε...

Υ.Γ. Μάνα... φτιάξε πρασόπιτα λέμε!!!!!