H Mαύρη Γαζέλα του ΠΑΟΚ

Επειδή λίγοι θα το διαβάσουν αυτό το post, αλλά πολλοί θα μου την πουν.. το λέω από την αρχή, ό,τι γράφω είναι καλοπροαίρετο και δεν είμαι κάποια για να κρίνω τον κόσμο… απλά μου αρέσει να αστειεύομαι… capish?

Δεν θα μπορούσα να μην ασχοληθώ με τη νέα μου αγάπη στον ΠΑΟΚ, το Νιμανί (Frédéric Nimani).. με έκανε να ξεχάσω τον αποκλεισμό μας από την Ουντινέζε και αυτό το εκτιμώ… χθες με τον Παναθηναϊκό όταν τον έβγαλε έχασα το ενδιαφέρον μου.. κάνει το ματς πιο διασκεδαστικό για μένα (άντε πέστε να με φάτε!)..

Όταν τον δεις στον δρόμο, λόγω ύψους τον περνάς για μπασκετμπολίστα… 1,93 (άσχετο αλλά τον έχετε πει από 1,91 έως 1,93.. αποφασίστε) είναι αυτό για! Η κόμμωση και το προσωπάκι παραπέμπουν σε μοντέλο (νταξ, υπερβάλω I know) και η χάρη του στον γήπεδο (doing!) ανυπέρβλητη… Εκεί που τον ξέχασαν στη Monaco, τον θυμήθηκε ο κυρ Λάζλος, τον δοκίμασε, του έκανε και τσουυυυπ να το το γαζελάκι στον ΠΑΟΚ (ok κυρ Λάζλο respect, you know better αλλά εγώ μπορώ να γελάω στο μεταξύ, ναι?).. τραυματίστηκε και είχε καιρό να παίξει το παιδί (αυτά όλα κάτι μου θυμίζουν) οπότε δεν μπορώ να κράζω πολύ…

Στέκομαι στην κορμοστασιά του λοιπόν και στην ταχύτητα του που με ενθουσίασαν…. Δεν ξέρω και τα τέρατα από ποδόσφαιρο αλλά άλλο τέτοια αριστερό εξτρέμ με τέτοιο μπόι δεν θυμάμαι να έχω δει.. αλλά πια είμαι εγώ για να κρίνω επιλογές.. μου αρέσει που ζει το παιχνίδι, παθιάζεται (σαν θεατής και αυτός, άσχετα αν παίζει :P ), χαίρεται ρε παιδί μου το παλικάρι, χειροκροτεί, πανηγυρίζει… αλλά δεν προλαβαίνει την μπάλα.. σίγα τα ωά κακιασμένοι!  Βάλε μάνα μου ένα γκολ με κεφαλιά να το ξαναθυμάσαι σε όλη σου την ζωή! Άντε να σε χαρώ εγώ!

Πέρα από την πλακά, θεωρώ πως αν φτιάξει την φυσική του κατάσταση (μαζί θα πάμε γυμναστήριο, το βλέπω εγώ) έχει προοπτικές..  εύχομαι Μαύρη Γαζέλα μου στον ΠΑΟΚ μας να αποδείξεις το ταλέντο σου.. αν όχι θα σε κάνουμε μοντέλο, μη μασάς! Εγώ πάντως θα μαι η πρώτη που θα σου ζητήσει αυτόγραφο όταν έρθω και πάλι Τούμπα! Υπόσχεση σε λατρεία!

ΥΓ. το πόσο χαίρομαι που άλλαξες το μαλλί στον ΠΑΟΚ θα στο πω από κοντά! :) 

...χαρούλες!

Όλως παραδόξως, παρά το κλίμα γύρω μου, την ανησυχία μου για το νέο μου βήμα (θα τα πούμε άλλη φορά αυτά ντε!) και τα όσα συμβαίνουν γύρω μου, από εχθές έχω μια «χαζή», ανεκδιήγητη χαρά που δεν έχω καταλάβει από πού ακριβώς πηγάζει… μου αρέσει όμως!.. μου αρέσει πολύ!

Έχω καιρό να δω γύρω χαρούμενους ανθρώπους και πόσο χαίρομαι (χαχα) που είμαι ένας από αυτούς… Χάιντε χαμογελάστε ρε παιδιά! Άμα έχουμε φτάσει στο σημείο η Κυρία ΦέρνωΤηνΚαταστροφή να σας λέει να χαμογελάστε, να χαρείτε και να είστε αισιόδοξοι, τότε μάλλον κάτι δεν πάει καλά με εσάς.. όχι μην μου πείτε μετά ότι δεν σας το είπα, εντάξει?

Δείτε το λίγο «επιστημονικά» το θέμα ρε παιδί… βλέπεις προσπαθώ να σε πείσω σκληρά να μου χαμογελάσεις… Οι χαρούμενοι άνθρωποι ζουν περισσότερο λένε (και καλύτερα θα πω εγώ).. Το να μην βιώνεις αρνητικά συναισθήματα μεταξύ μας δεν παίζει, όμως οι επιστήμονες λένε πω ακόμη και η προσπάθεια για την ανάπτυξη και καλλιέργεια θετικών συναισθημάτων είναι ιδιαίτερα σημαντική καθώς όχι μόνο βελτιώνει την καθημερινότητά μας αλλά παράλληλα ευεργετεί και την υγεία μας… είδες που στα λεγα? Τα θετικά συναισθήματα σε χαλαρώνουν ;)  προσπαθήστε να μην σκέφτεστε να αρνητικά συνέχεια και να μην ζείτε αυτές τις καταστάσεις, ξανά και ξανά… μεταξύ μας η καλύτερη λύση τελευταία είναι να κλείσετε την τηλεόραση.. βάλτε τη μουσική που σας αρέσει και χορέψτε… δείτε τους φίλους σας και τα αγαπημένα σας πρόσωπα και όλα κάπου, κάπως, κάποτε θα πάνε καλά…. Ε?

Εγώ σας το ξαναλέω αν αυτή η παράξενη χαρά είναι καμία ανίατη ασθένεια να μου το πείτε… ή όχι, μην μου το λέτε.. αφήστε με αν χαμογελώ σαν το χαζοχαρούμενο… και να χορεύω στο γραφείο μου ενώ δουλεύω.. χοχο!

Vegas - Πιο Ψηλά

Να θυμηθώ να μην ξεχάσω!

..σίγουρα δεν ξεχνάω εύκολα, απλά προσποιούμαι ότι ξεχνώ.. είτε γιατί έτσι είναι καλύτερα, είτε γιατί έτσι πρέπει..

Eίναι στιγμές όμως που φτάνεις στα όρια της λησμονιάς.. πόσα να "ξεχάσει" πια κάποιος?!  Όλα έχουν και τα όρια τους... και τα δικά μου όρια έχουν μάλλον εξαντληθεί.. έχω σταματήσει να ξεχνώ, να συγχωρώ τόσο εύκολα και να ανέχομαι... Αν δεν σου αρέσω, τότε απλά άλλαξε εσύ, όπως συνηθίζω να λέω τελευταία... Για μια φορά προσπαθήστε (ίσως) εσείς να προσαρμοστείτε για τους άλλους, μην τα περιμένετε όλα έτοιμα.. ή απλά κάντε τα πράγματα καλύτερα για όλους και όχι μόνο για εσάς..

Ξυπνήστε, κουνηθείτε, ζήστε! γιατί δεν θα είμαι πάντα εδώ να σας τραβάω από το χέρι! Απολαύστε αυτά που έχετε (ό,τι και αν έχετε) και στην τελική απλά χαμογελάστε :)

#12Fgr : Η μέρα που όλα άλλαξαν...

Χωρίς καμία σκέψη, κανόνισα και γω με παρέα φίλων να κατεβούμε στο συλλαλητήριο στο Σύνταγμα.. χωρίς καμία ιδιαίτερη οργάνωση (μάσκες κτλ)… ίσως λόγω άγνοιας κινδύνου... ίσως γιατί απλά δεν ήθελα να γίνουν τέτοια επεισόδια…

Κατά τις 16:00 βρεθήκαμε επί της Αμαλίας και μέσα σε καλό κλίμα πίναμε το καφεδάκι μας συζητώντας… ο κόσμος άρχισε να αυξάνεται… ξαφνικά ο ήχος παρατεταμένης κόρνας! Είχε έρθει ο Μίκης!

Μετά από λίγο άρχισαν τα «δωράκια»… Κρότου Λάμψης και Δακρυγόνα.. Λίγη ηρεμία και μετά πάλι τα ίδια, ευτυχώς ο αέρας ήταν με το μέρος μας και δεν φάγαμε πολλές όπως αυτοί στη πλατεία.. Βάλαμε τις μάσκες.. όσοι είχαμε (ευχαριστώ Βασίλη) πασαλειφτήκαμε με τα απαραίτητα και μείναμε εκεί.. περνούσε κόσμος και ζητούσε  και αυτός λίγο για να προστατευτεί από τα χημικά…

 

Άρχισε να βραδιάζει και ο κόσμος ήταν πραγματικά πολλής.  Σιγά σιγά βρεθήκαμε προς το κέντρο της Αμαλίας και σιγά σιγά κατευθυνόμασταν προς τις στήλες του Ολυμπίου Διός, για να «αναπνεύσουν αυτοί που πνίγονται στην πλατεία» όπως μας έλεγαν. Σταθήκαμε Αμαλίας και Φιλελλήνων και είδαμε τις πρώτες ζημιές… ένα φωτεινό σηματοδότη στο πεζοδρόμιο… και ξαφνικά έγινε ένα ντου… κόσμος άρχισε να τρέχει προς την Αμαλίας… αρχίσαμε και πάλι να κατευθυνόμαστε προς τις Στήλες Ολυμπίου Διός… ευτυχώς προλάβαμε και φύγαμε πριν αρχίσουν τα χειρότερα!

Κάψανε πολλά κτίρια, έγιναν πολλές υλικές ζημιές, τραυματίες, κόσμος που κατέβηκε να διαδηλώσει ειρηνικά και βρέθηκε στη μέση ενός πολέμου… 

φοβάμαι όμως πως ο άλλος ο πόλεμος μέσα στο Κοινοβούλιο δεν τελείωσε, ίσα ίσα μάλλον μόλις άρχισε… Χθες απλά τελείωσαν τα όνειρα μας και η ζωή μας όπως μέχρι τώρα την ξέραμε…

e-Charity Magazine: New Era

...κάπως απρόσμενα θα έλεγα αλλά με πολύ χαρά δέχθηκα την πρόταση του φίλου μου Αλέξανδρου να "αναλάβω" το κομμάτι των social media του Περιοδικού... να προσπαθήσω να κάνω την φοβερή αυτή προσπάθεια γνωστή σε όσους περισσότερους μπορώ! Ναι η ιδέα με ενθουσίασε ομολογώ και είναι ένα στοίχημα που θέλω, αλλά και πρέπει να κερδίσω!... γιατί τα καλύτερα στοιχήματα είναι αυτά που όταν τα κερδίζεις νιώθεις μια απέραντη ικανοποίηση..

Τι είναι ρε συ Νίκη όμως το e-Charity gr Magazine?

Ας το ξεκινήσουμε λίγο ανάποδα... τι δεν είναι το e-Charity gr Magazine! Σίγουρα δεν ήρθε ως ένα ακόμη περιοδικό ενημέρωσης, παράθεσης ειδήσεων και γεγονότων, ως ένας ακόμη κόμβος ανάμεσα στους χιλιάδες που κατακλύζουν το Internet με μοναδικό στόχο την αποτύπωση των γεγονότων. Δεν είναι μια ακόμη ΜΚΟ ή ένας ακόμη Φιλανθρωπικός Οργανισμός, όπως κατά καιρούς μας συστήνονται αρκετές οργανώσεις-φαντάσματα ή οργανώσεις-επιχειρήσεις που στοχεύουν στον πλουτισμό, την φαύλη κατάχρηση και διασπάθιση δημοσίου χρήματος.

Στο σημείο αυτό να τονίσω πως όλοι στην οικογένεια του e-Charity gr Magazine απασχολούμαστε εθελοντικά, με βάση την προσφορά, την αλληλεγγύη, το ενδιαφέρον για τον συνάνθρωπο. Το e-Charity gr Magazine δεν έχει και δεν θα έχει έσοδα που πρόκειται να καρπωθούν για ίδιον όφελος. Όλα τα έσοδα που θα προκύπτουν, θα δίδονται με άμεσες δωρεές σε κοινωφελή ιδρύματα και άλλες μικρές μονάδες ή ακόμα και φτωχές οικογένειες που έχουν την ανάγκη της βοήθειάς μας. Σημασία για εμάς δεν έχει η χρονική στιγμή ή το γεγονός, όσο τα μηνύματα που "υφέρπουν" του γεγονότος και λόγω του fast-food τρόπου ζωής μας, μας διαφεύγουν.

Διανύουμε πολύ δύσκολους καιρούς που όμως δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να το βάλουμε κάτω! Πρέπει να "παλέψουμε" για να μην χάσουμε τις αξίες και ιδανικά μας! Να μην ξεχάσουμε  ότι ναι, παρά τα όσα περνάμε, είμαστε άνθρωποι! ..κάπου εδώ έρχεται και το e-Charity gr magazine. Το μηνιαίο περιοδικό που προβληματίζεται, οραματίζεται, σχολιάζει, παρουσιάζει, παραθέτει αλλά και αναρριχάται ή καταβυθίζεται στην ουσία του μηνύματος του εκάστοτε γεγονότος. Σημασία για εμάς έχει το μήνυμα, ο πομπός κι ο δέκτης. 

 

Σίγουρα λοιπόν το e-Charity gr magazine δεν είναι ένα ακόμη περιοδικό..

αλλά ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ περιοδικό!

e-Charity gr magazine… ένα… άλλο περιοδικό!

Σας περιμένουμε λοιπόν στην παρέα μας, να γνωρίσετε την οικογένεια μας και να γίνεται συνοδοιπόροι μας σε αυτό το μακρύ ταξίδι… Η σελίδα μας e-charity.gr σας περιμένει για να την ανακαλύψετε...

Θα μας βρείτε επίσης στη σελίδα μας στο Facebook: e-Charity.gr Magazine
H ομάδα μας στο Facebook: e-Charity gr.magazine (Ομάδα)

Στο twitter: @Charitygr

Στο LinkedIn: eCharity gr magazine

..κόψε μου το μισθό και χτύπαμε στα βράχια!

..και εκεί που μέχρι πριν 2 μήνες μας διαβεβαίωναν ότι δεν θα πειράξουν τους μισθούς του Ιδιωτικού τομέα... τσουυυυυυυυυυυυυυπ σκάει το παραμυθάκι... η Τρόικα πιέζει για μείωση μισθών και κατάργηση του 130υ και 14ου! αχ τι καλάαααααα!? :) τέτοια χαρά είχα χρόνια να νιώσω (μη χέσω!)

Τι σκατά λέω?! θα βγούμε στους δρόμους, θα φωνάξουμε, θα γίνουμε γραφικοί και τελικά θα πάρουμε από το τρίτο το μακρύτερο.. οπότε πρέπει να αρχίσω και άλλο τις περικοπές στην πολυτελή μου ζωή.. αφού έκανα την καρδιά μου πέτρα και μείωσα τις Κάννες σε μόλις 2 φορές το μηνά τώρα πρέπει να μειώσω και τα έξοδα σίτισης...

Έχουμε και λέμε... 

πρέπει να τρωω πλέον μόνο μια μερίδα την ημέρα..

 ..να παίρνω μόνο ένα κουτάκι την ημέρα

πως θα την βγάζω πέρα με μόλις ένα κουτάκι?!

εσύ μπορείς να μην τα τρως για πρωινό?!?







άααααααατιμε Πάγκαλε... με χεις γονατίσει! πως θα συνηθίσω τώρα χώρις όλα αυτά τα αγαθά που με καλόμαθες τόσο καιρό?! άσε με... είμαι να σκάσω...

                                                  

           Ουισκάκι να..... κεράσω???.. Γαϊδούρια!








Μια ψηλά αμοιβόμενη (όπως όλοι μας άλλωστε) Ελληνίδα!

..το νου σου... εγώ θα είμαι πάντα εδώ... εσύ?!?!?

ΥΓ. δεν μου ανήκουν οι εν λόγω φωτό..

my Master Chefs Jr

..όσο ήμουν Σαλονίκη για τις γιορτές με τα ανήψια μου ξεσαλώσαμε κανονικά στην κουζίνα της αδερφής μου! Σαν άλλοι Master Chefs φτιάξαμε υπέροχα κεκάκια... 

cup cakes

                   και αλμυρά muffins...

Συνταγή δεν χρειάζεται να σας δώσουμε... σας δείχνουμε μόνο τη χαρά μας μέσα από τις φωτογραφίες μας ενώ δημιουργήσαμε...

τα καλύτερα υλικά είναι σίγουρα το κέφι, η χαρά και η αγάπη..

Καλη χρονιά και του χρόνου :) ...και το Πάσχα πάλι κάτι θα σας φτιάξουμε ;)